Twaalf dochters, twaalf vaders, een zonovergoten dag, en bier! Dit waren de ingrediënten voor een fantastische eerste vader-dochter dag. Zaterdag 1 oktober was het dan zover, 12 Vivezzanen en hun papa’s gingen een middag en avond samen doorbrengen. Het begon ‘s middags rustig op het terras van de Miller time met een colaatje, een koffie of voor sommigen onder ons, een bacootje. Na het voorstellen en het genieten van de zon, ondergingen onze vaders een quiz over hun dochter, het dispuut en wat algemene vragen over sport en muziek. Bij de eerste vraag dachten de vaders nog dat het makkelijk was, namelijk de geboortedatum van hun dochter. Helaas ging het daarna bergafwaarts met vragen als wat is de lievelingskleur van je dochter, haar favoriete serie of wat betekent Vivezza.

Uiteindelijk kon natuurlijk maar één iemand de winnaar zijn en dit was de vader van Suzanne. Na de quiz waren we allemaal zeer dorstig en gingen we naar Café Joris voor een bierproeverij. De eerste biertjes werden genuttigd en de sfeer zat er goed in. Het bierproeven ging wat minder bij de één, al wisten sommigen van Vivezza toch wel het één en het ander over de verschillende soorten biertjes (hoe zou dat nou komen?!). Ook de vaders genoten zichtbaar van het welverdiende biertje na de o-zo-moeilijke quiz.

Toen alle glazen leeg waren gingen we op weg naar de 3^e activiteit van die dag: lasergamen. De teams werden zo ingedeeld dat de vaders tegen de dochters moesten, wat bij de vaders de gedachte opriep dat het makkie zou worden. Helaas was dit niet helemaal het geval want de dochters wonnen 1 keer dik van de vaders, de andere keer wonnen de vaders, dus het ging goed gelijk op! Na rennend, duikend, koprollend en kruipend over het lasergame parcours te zijn gegaan begonnen onze buikjes toch wel flink te rammelen dus gingen we richting Café Joris om een heerlijke maaltijd te nuttigen en gezellig te kletsen met de andere vaders en dochters. Nadat we onze buikjes rond hadden gegeten kwam het echte studentenleven om de hoek kijken voor de vaders, een biercantus!

Na het Wilhelmus uit volle borst mee te hebben gezongen, zag je de vaders even geschrokken om zich heen kijken toen hun lieve dochters met een glas bier in de hand uit volle borst de liedjes begonnen te zingen. Nadat ze over de eerste schrik heen waren kon je toch wel merken dat het familie was, want de vaders produceerden net zulke gekke, valse en harde geluiden als hun dochters. Na twee uur lang gezongen en gedronken te hebben waren sommige vaders wel aan het eind van hun latijn en gingen lekker naar huis om te gaan slapen/uitkateren. Maar Vivezza zou Vivezza niet zijn als er toch nog een paar die-hards zijn die tot de late uurtjes doorgaan en de volgende dag geen idee hebben wat ze ook alweer hebben gedaan. Dus om een lang verhaal kort te maken, het was een fantastische dag die voor vele onvergetelijk zal zijn!